Geduld is een schone zaak

Sinds onze aankomst hier in Jakarta is Maarten meteen aan de slag gegaan met zijn werk en ik ben druk bezig met andere zaken. Het appartement poetsen? Check. Boodschappen? Check. Sporten? Check. Boekje lezen? Check. Serietje kijken? Check. Tekenen? Check. Foto’s maken? Check. Eten koken? Check. Shopping Mall bezoeken? Die heb ik de afgelopen tijd meer dan genoeg gezien!

Er is twee en een halve week voorbij en ik ben inmiddels al een paar dagen door al mijn activiteiten heen. Ik had stiekem gehoopt dat ik mezelf wat langer kon vermaken, maar er zitten zoveel uren in een dag…
Want ja, ik wist dat dit moeilijk zou zijn. Ik wist van tevoren al dat ik de eerste weken nog geen bezigheid zou hebben, geen doel of routine. Ik probeer mezelf zo veel mogelijk bezig te houden, maar dat wordt behoorlijk lastig als er geen bezigheden meer over zijn en het lijkt alsof iedere dag hetzelfde is… Hoe zeer ik ook probeer om iets te doen en de taken te verdelen over de dagen (zodat alles niet in één dag is gebeurd en ik niets meer over heb om te doen), het blijft saai. Ik ben nou eenmaal iemand die leeft bij afwisseling. Ik hou van die drukke, volle dagen waarbij de stress een beetje toeslaat en er een drive in mij naar boven komt waardoor ik in een flow raak en de tijd voorbij vliegt.
Jammer genoeg kan ik de tijd niet versnellen. Ik heb er heus oprecht vertrouwen in dat ik uiteindelijk wél drukke weken zal krijgen waarin ik mijn ei kwijt kan, alleen moet ik tegelijkertijd niet te hard van stapel willen lopen. Het heeft nou eenmaal tijd nodig om hier een sociaal leven op te bouwen, te netwerken en werk te vinden. Ik moet het tijd geven. Geduldig zijn. Ja ja, een goeie test dit. Mezelf schikken naar de situatie en genieten van de tijd zolang ik die nog heb. Makkelijker gezegd dan gedaan, zo ongeduldig als ik ben.

P1050868
Het is fijn om er af en toe op uit te gaan om foto’s te maken van de omgeving.
P1050867
Een meisje speelt met water bij de rivier aan onze straat.
P1050854
Bouwen aan nieuwe wegen (voor OV) in de stad.

Toch mag ik niet echt klagen hoor en bovendien wil ik deze blog graag positief afsluiten. Op dinsdag en vrijdag wordt er na schooltijd aan badminton gedaan en dat is al tof. Ook hebben we al hele leuke vriendschappen opgedaan hier in de stad en vrijwilligerswerk is in het vooruitzicht, alleen moet ik nog een week of twee wachten op de introductiebijeenkomst.
En gelukkig hebben we de weekenden nog. Qualitytime waarin we samen de stad kunnen verkennen. Afgelopen zondag zijn we naar de Ragunan Zoo geweest. Er was ons verteld dat het een leuke, groene, rustige plek is om naartoe te gaan, alleen moet je er blijkbaar niet op zondagmiddag heen gaan… wat een belevenis!
We zijn achterop de scooter vertrokken naar de dierentuin en bij aankomst krioelde het al van de mensen. Overal hadden mensen picknickkleedjes neergelegd en er was geen plek meer over. Veel rommel (helaas), spelende kinderen, vrouwen die eten verkopen, en mannen met de gitaar in de hand. Heel gezellig, maar overvol en erg druk. De dierentuin zelf viel een beetje in het niets omdat de mensen vooral kwamen voor het park zelf en niet voor de dieren. Bovendien waren wij zelf de grootste bezienswaardigheid daar in de dierentuin. Starende mensen, verbaasde blikken, omkerende hoofden en wijzende vingers naar onze blanke huid. Op het moment dat ik een foto maakte van de tijger, werd ik op mijn schouder getikt met de vraag of Maarten en ik met hen op de foto wilden. Want dat is weer eens wat anders: geen orang-oetan, maar een orang-belanda (Nederlander) om te bezichtigen!

 

Deze diashow vereist JavaScript.

We hebben uiteindelijk wel een fijne dag gehad in de dierentuin en in de avond hebben we nog genoten van een heerlijk diner. Het is ontzettend fijn om er in het weekend samen op uit te gaan.

En bij deze wil ik mijn blog nog even afsluiten met de conclusie van dit verhaal: Want ja, ik heb het soms echt even zwaar als de verveling toeslaat, maar al met al zijn er heus wel leuke activiteiten en momenten om naar toe te leven in de week! Mijn les is voor nu in ieder geval wel duidelijk: Geduld is een schone zaak =).


13 reacties op ‘Geduld is een schone zaak

  1. Goedemorgen Loes, Ik herken dit van mijn broer , hij is ondertussen totaal ver-Indoot, hihihi . Geduld hebben en beseffen dat ze daar voor alles de tijd voor nemen. O jee hoe zal je je gevoeld hebben dat ze vragen of dat ze met jullie op de foto mogen ???? Je bent opeens dan een bezienswaardigheid, of gewoon mooie mensen waar ze mee op de foto willen !!!! Sunthorn vertelde ook wel eens dat ze er een puinhoop van maken , overal ligt troep maar ondanks dat zagen de mensen er altijd verzorgt en netjes / schoon er uit zelfs in de kampoeng …. dat was voor hem vaak een raadsel hoe ze dat deden. Hoop dat je gauw iets van vrijwilligerswerk vindt zodat je dagen / uren niet zo lang lijken . Lieve groetjes en dikke knuffels van ons xxx

    Geliked door 1 persoon

  2. Dag lieve Loes, komt helemaal goed hoor, maar wat kan ik je goed begrijpen. Jou kennende als het altijd bezige bijtje,en dan nu de ” stilte ” Geniet toch nog maar even, want het zal vast niet lang duren voordat je denkt, tjee waar moet ik de tijd vandaan halen.
    Liefs van ons 😘😘

    Geliked door 1 persoon

  3. Beste Loes;

    Misschien weet je niet meteen wie ik ben. Maar op aanraden van jouw Oma Loes uit Tilburg, waarvan ik een broer ben, probeer ik jullie avontuur in Jakarta te volgen via jouw Blog. Allereerst denk ik dat het voor jullie een geweldig en ook prachtig avontuur is om twee jaar in het prachtige Indonesië te kunnen doorbrengen. Eerlijk gezegd ben ik stik-jaloers. Ook is het heel begrijpelijk dat je in zo’n totaal andere wereld enige tijd nodig hebt om je weg te vinden en je er “senang” te voelen. Maar neem maar van mij aan, dat gaat jullie zeker lukken.
    Weet je al dat er in Jakarta een actieve Nederlandse club bestaat?
    DNC Jakarta met veel activiteiten zoals toneelgroep, koffiemorgen,dameshockey, eigen tijdschrift enz. enz.
    Hun e-mail is “dncjakarta@gmail.com.
    Misschien is dat een eenvoudige weg om snel een eigen netwerk op te bouwen. Ik denk dat ze ook wel e.e.a. zullen weten over banen en vrijwilligerswerk.
    Veel hartelijke groeten van “Oom” Jan en “Tante” Mienke uit Wanssum Noord-limburg.
    Ps: Ook hartelijke groeten voor je man.
    Het gaat jullie zeker lukken. Doeiiiiiiii!!

    Geliked door 1 persoon

    1. Hoi Jan, wat een ontzettend leuk bericht!! Heel erg bedankt voor deze lieve woorden. We gaan er echt de tijd voor nemen en ik weet ook zeker dat we ons hier uiteindelijk thuis zullen gaan voelen!
      En wat leuk dat je de DNC noemt! Toevallig heb ik hen vorige week een mail gestuurd om ons aan te melden, ik wacht nog op een reactie maar het duurt even vanwege de vakantietijd.
      Heel veel groetjes terug en blijf vooral mijn blog volgen en reacties geven, dat vind ik echt ontzettend leuk!!!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s