De laatste loodjes

Inmiddels heb ik duizend keer mijn verhaal verteld aan zoveel mensen en nog steeds voelt het niet alsof het echt over mijzelf gaat. Het lijkt alsof ik over een soort derde persoon praat, want zolang ik nog gewoon hier ben, mijn werk doe en de dagelijkse dingen nog door gaan, is het absurd om te realiseren dat dit binnenkort niet meer mijn wereld is. Het voelt nog zo onwerkelijk.
En ik weet heel goed dat we heus niet de enigen zijn die naar het buitenland verhuizen, maar ik heb zo ontzettend veel respect voor andere mensen die deze stap al hebben gezet.  Nu pas weet ik wat er allemaal bij komt kijken en ervaar ik dat het echt niet altijd even makkelijk is.
Het voelt alsof ik in de afgelopen zes maanden, wel twee jaar tijd heb gepropt. Het is een hectische, intense en fantastische tijd geweest.
Gelukkig is de piek waarin alle stress tegelijk kwam weer voorbij en kan de rust deze laatste anderhalve week een beetje terugkeren.

GarageboxHet werk is (bijna) afgerond, al onze meubels zijn verkocht, dozen zijn ingepakt, de garagebox is tot de rand toe gevuld en ons huis is volledig leeg.
Het is nu echt tijd voor de laatste loodjes. We hebben (lekker lastminute) twee prachtige koffers gekocht en nu moet ik alle spullen voor Indonesië bij elkaar sprokkelen. Gedurende het verhuizen heb ik al getracht om het een en ander apart te houden, maar helaas was dat niet echt succesvol.
Daarbij heb ik wel ontdekt hoeveel zooi, kleding en spullen ik heb en dat het best wat tijd kost om te bepalen wat ik wel of niet mee zal nemen. Winterjas? Absoluut niet nodig met die tropische temperaturen. Vijftien paar schoenen? Tja, ik zou ze allemaal wel willen meenemen, maar ik ben bang dat mijn koffer dan al vol zit. Fotocamera? Zeker weten niet vergeten, laten vallen of verliezen!
Tot slot heb ik andere belangrijke dingen zoals een laptop, opladers en emotioneel waardevolle herinneringen al klaarliggen om in te pakken.

WhatsApp Image 2017-07-06 at 18.35.49

 

En nu? Nu moet ik niet meer twijfelen. En niet meer nadenken. En niet meer piekeren. Ik neem mee wat ik mee neem en als ik er straks achter kom dat ik iets vergeten ben, kan het vast nooit zo dringend zijn dat ik ervoor moet terugvliegen (hoop ik!).
Er zit nu niets anders meer op dan de dagen af te tellen en een ‘voorlopig’ afscheid te nemen van alles en iedereen. Ik merk dat tijd tekort kom en dat is lastig, maar ik laat alles lekker op de vrije loop!


13 reacties op ‘De laatste loodjes

  1. Gaat helemaal goedkomen. Nu nog zoveel mogelijk genieten van alles hier en langzaam afscheid gaan nemen van familie en vrienden. Probeer wat tot rust te komen en op je gemak je koffer in te pakken. Volgens mij heb je de belangrijkste dingen die meemoeten al klaar liggen. Heel veel succes Loesje en we zien elkaar snel voor, zoals jij het zo mooi zegt, een ‘voorlopig’ afscheid. Dikke 💋💋💋

    Geliked door 1 persoon

  2. Jaa!!! Bijna is het zo ver! Het komt nu wel akelig dichtbij! Het zijn nu wel echt de laatste loodjes! Ik denk aan je drolleke 😘
    Lekker genieten van jullie grote avontuur!!!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s