Loes abroad

Georgië… waar moet ik beginnen? Zoveel om te vertellen, zoveel geschiedenis, zoveel cultuur, zoveel natuur, zoveel lekkere wijn en eten! Georgië was een ervaring om nooit meer te vergeten. Met drie volle weken kregen we de kans om het land goed te verkennen, maar de hoofdreden om te gaat was vanwege de uitdagende, meerdaagse hike die we hadden uitgestippeld. Jawel, Loes en Maarten (en vooral dus Maarten, haha) hadden weer eens wat in hun hoofd gehaald! Wilde plannen, maar is het ze wel gelukt…? Dat kun je binnenkort lezen, want ik heb een aparte blog geschreven over dat mega bijzondere avontuur!

Tbilisi
Onze reis begint rustig in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië. Een oude stad vol met geschiedenis, omringt door heuvels en een grote rivier door het midden van het centrum. Het is te zien dat het land – en dus ook deze hoofdstad – heeft geleden onder de val van de Sovjet Unie, want het onderhoudt laat nog heel wat te wensen over. Toch hangt er een ontzettend vrolijke sfeer en is het ’s avonds erg gezellig met de vele mensen op straat, pittoreske restaurantjes en veel live muziek.

Op onze eerste dag verkennen we de Botanische tuin, die behoorlijk bergachtig is en een prachtig uitzicht biedt over de stad. Die avond trakteren we onszelf op een overheerlijke Georgische maaltijd van vettige kachapuri met kaas en Khinkhali: heerlijke gevulde deeghapjes. Een verfrissende salade erbij van tomaat en komkommer en je zit vol! Het is echt verrukkelijk, maar ik moet toegeven dat ik er na drie weken ook wel weer genoeg van had haha.

De stad is goed begaanbaar en we wandelen iedere dag vele kilometers door deze authentieke, gezellige stad. Bijna op iedere hoek van de straat ligt een grote, zachtaardige hond dromerig voor zich uit te staren. Heel wat anders dan de agressieve honden die we gewend zijn in Almaty.
Er zijn veel oude, vervallen gebouwen en ik bewonder iedere straat. Verder is er een mooie ondergrondse markt van zo’n honderd meter lang met de meest prachtige souvernirs en snuisterijen. We kijken onze ogen uit. Het is ook opvallend hoe openlijk de Georgiërs zijn wat betreft de oorlog die momenteel gaande is met het grote land grenzend aan het noorden. Op iedere muur zijn er teksten met graffiti geklad met beledigende teksten over het grootste land ter wereld en duidelijke taal over de oorlog, maar ook over de regering. Dit ligt duidelijk erg gevoelig onder de Georgiërs.

De volgende dag besluiten we om de minikabelbaan te nemen naar een bergmeertje, vanwaar we helemaal doorwandelen naar een groot attractiepark. Het is de eerste hiking ‘test’ die we afleggen waar Finn alles zelf loopt. Het is een goede warming-up en als beloning eten we een ijsje en gaan we in het reuzenrad. Het blijkt een prima motivatie en zonder klagen loopt Finn meer dan vijf kilometer over de berg en door de hitte. We rusten eventjes, maar deze jongen heeft zijn eerste hike goed doorstaan!

De laatste dagen in Tbilisi vermaken we onszelf met heerlijk eten, lange wandelingen door de stad en lol in het museum der illusies. De stad is vervallen, maar echt prachtig. Sommige mensen zijn soms net zo vervallen, maar ik gniffel iedere keer wanneer ik de blik van een of andere oude, norse Georgische man of vrouw zie verzachten en stiekem glimlachen wanneer ze Aylinn vrolijk voorbij zien huppelen.

Hiken van Zugdidi naar Mestia
Na ons verblijf in Tbilisi vertrekken naar Mestia met de matrushka, een klein busje. De mega bijzondere en prachtige hike die we daar hebben gemaakt moet uiteraard in detail gedeeld worden, dus dat vraagt om een aparte blog. Wees alsjeblieft nog even geduldig voor het verhaal van dit avontuur!

Kutaisi
Na zes dagen hiken wilden we graag wat rust en besloten we om de laatste week op één plek te verblijven. Onze keus viel op Kutaisi, een oude stad met veel cultuur, dus een prima plek om wat langer te verblijven. Het duurde dan ook niet lang voordat we bekend raakten met de stad en ‘ons’ bakkertje en koffietentje hadden gevonden om de hoek van ons verblijf. De twee eigenaressen van ons guesthouse – twee zussen van oudere leeftijd – zijn ontzettend blij dat er twee schattige kinderen door de tuin banjeren en smelten wanneer Finn en Aylinn vriendelijk gedag zwaaien. Ook Kutaisi heeft een leuke botanische tuin, die helaas niet zo indrukwekkend is als die in Tbilisi, maar wel leuk om even doorheen te wandelen.

Vanuit Kutaisi zijn er prachtige grotten om te bezoeken en we gaan naar de Prometheus grot die prachtig verlicht wordt met gekleurde lampen. Aan het einde van de tour spelen ze klassieke muziek die prachtig klinkt in de grote, holle ruimte van de grot.

We gaan verder nog naar een klein pretparkje dat nog bestond in the Sovjet tijd en nog steeds ‘werkt’. Finn en Aylinn hebben de grootste lol in een klein treintje dat rondjes rijdt en vervolgens willen ze graag in het kleine reuzenrad dat volgens mij al meer dan 40 jaar heeft staan verroestten. Ik wil liever niet sterven in deze verloederde, eeuwenoude attractie en ik hou mijn hart vast als we instappen, maar wonder boven wonder komen we er heelhuids uit. Finn en Aylinn hadden gelukkig niets door!

Ook in Kutaisi zijn er goede restaurants en is het smullen geblazen. Verder bezoeken we nog een natuurgebied met een grot en een dinopark. We maken eerst nog een wandeling door het bos waarbij Finn en ik alle spinnenwebben en insecten weg moeten slaan met takken, maar daarna komen we bij de dino’s doe echte geluiden maken, dus het is super leuk voor de kids om hier te zijn.

We sluiten onze vakantie in Kutaisi af met een super interessante rondleiding door een gids die voluit verteld over de geschiedenis van het land en de gewoonten van de Georgiërs. Een cultuur van zuipen op het graf van je geliefden bij de speciaalgeplaatste stenen tafeltjes op de begraafplaats en dan dronken blijven liggen (slapen). Verder hebben ze prachtige kerken met mooie verhalen en het is echt leuk om meer te leren over Georgische cultuur. Wisten jullie bijvoorbeeld dat het georgische schrift een van de oudste schriften ter wereld is?

Ach, ik zou eindeloos kunnen blijven praten over Georgië, maar uiteindelijk zeggen beelden meer dan woorden. We hebben echt een heerlijke tijd doorgebracht in dit land en ik kan het zeker aanraden als je op zoek bent naar iets totaal anders dan anders! En bij deze beloof ik dat er binnenkort een blog komt met indrukwekkende foto’s en verhalen over onze avontuurlijke meerdaagse hike!