Je hart volgen

‘Kazachwat?!’
‘Ik moet er niet aan denken!’
‘Je bent gek!’
Een aantal opmerkingen die ik de laatste te tijd te horen heb gekregen. Wanneer ik over onze avontuurlijke plannen vertel, stuit ik toch vaak op onbegrip van anderen. Mijn omgeving reageert over het algemeen positief, maar ik merk ook dat veel mensen mij voor gek verklaren. En ergens kan ik het ze ook niet kwalijk nemen, want het is nogal wat, toch? Emigreren naar het buitenland is al een bijzondere stap, maar blijkbaar helemaal wanneer het gaat om een onbekend land als Kazachstan.

Onbekendheid brengt ook voor veel mensen angst met zich mee. Begrijpelijk, want het levert spanning op wanneer je niet weet wat je te wachten staat en je geen idee hebt wat er op je pad gaat komen. Logisch dat iedereen veilig blijft zitten in zijn vertrouwde omgeving, want als je het goed en fijn hebt, waarom zou je dan weer weggaan? Dat gevoel ken ik als geen ander. Niemand had kunnen raden dat ik – het meisje dat absoluut niet, never, nooit Den Bosch uitwilde – nu zo graag weer naar het buitenland zou willen vertrekken. Toch ben ik, nadat ik de eerste stap buiten mijn comfortzone had gezet, beetje bij beetje dat ‘nieuwe’ gaan waarderen. En merkte ik dat ik eigenlijk ontzettend goed om kan gaan met nieuwe situaties en dat ik het zelfs leuk vind om het onbekende te leren. Deze ontdekking was het begin van een proces in mij, dat niet meer te stoppen was. De afgelopen jaren ben ik gegroeid en is er iets in mij ontwikkelt wat ik nog niet kende. Een honger naar avontuur, naar nieuwe prikkels, naar zelfontplooiing. Een drang om te ontdekken en samen met Maarten de wereld te verkennen. Samen sterker worden, samen ‘overleven’ en groeien in een onbekend land. Nieuwsgierigheid naar meer.

Aan de andere kant, heeft dit jaar in Nederland me ontzettend veel gegeven. Ik heb een kind op de wereld gezet en heb nu mijn eigen gezin. Ik heb ontdekt dat ik nog steeds mooie, onbetaalbare vriendschappen heb. Ik heb mijn familie weer kunnen omarmen en kunnen betrekken in mijn leven. Ik heb mijn droombaan gevonden. Ik heb alles wat mijn hartje begeerd en zou zo weer kunnen settelen in mijn brabant. En toch ga ik al dit moois weer – tijdelijk – achter me laten. Een vrije keus. Ik lijk wel gek, is het niet?
Maar weet je wat het is? het leven hier in Nederland heeft mij ook doen stilstaan bij wat ik wil in mijn leven. Naar wat ik waardevol vind. Want, hoe wil ik mijn leven leven? Wat vind ik belangrijk? Wat wil ik doen? En leren? Hoe zie ik mijn toekomst voor me? Als ik nu hier in Nederland blijf, leef ik dan naar mijn persoonlijke waarden? Het mooie is, dat ik iedere keer als ik denk aan Kazachstan, mijn hart een sprongetje maakt van geluk, omdat ik zo veel zin heb in de reis en de ontdekkingstocht daar. En het gekke is, dat ik me besef dat dit kan uitlopen op een flop, maar ik weet ook dat ik dit moet doen. Dat dit is wat ik wil. Ik sta volledig achter deze keus en ik twijfel geen seconde. Het avontuur, de onbekendheid, het trekt me. Ik kan niet wachten om te gaan!

Ik volg mijn hart. Ik hoop jij ook.


6 reacties op ‘Je hart volgen

  1. O M G Loes!!!! Mijn prachtige, lieve, mooie, zelfstandige, volwassen, rijke, ambitieuze, actieve en avontuurlijke dochter!!!
    Wat heb je dat weer mooi verwoord.
    Ben zo ongelooflijk trots op jou.!!!

    Geliked door 1 persoon

  2. Geweldig Loes! Je hebt het geweldig geschreven! Ik hoop dat je, samen met Maarten en de kleine, weer een super mooie tijd zult hebben. Veel succes! Franci Reinhard

    Geliked door 1 persoon

  3. Beste Loes;Jouw bericht van half Julie “Je hart volgen”heb ik natuurlijk met veel interesse direct gelezen Daarna heb lang geaarzeld om te reageren want ik ben natuurlijk een relatieve buitenstaander. Nu ik van je oma Loes weet dat jullie dinsdag a.s. echt gaan vertrekken wil ik toch nog reageren. Naar mijn bescheiden mening is “je hart volgen” bijna altijd het beste wat je kunt doen. Ook al omdat je, de kansen die het leven je bied meestal maar een keer tegenkomt.Het idee van Mienke en mij is vaak dat het belangrijkste dat je in het leven kunt doen is: “Beleven” want daar wordt je echt wijzer en rijker van.Wij wensen jullie een goede, mooie, boeiende en interessante tijd toe met veel goede belefenissen. Blijf alledrie vooral gezond.Wij zien de berichten over jullie ervaringenmet veel belangstelling tegemoet en wensen jullie nogmaals een prachtige tijd toe in Kazachstan.Lieve groet van Mienke en JanVerzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.

    Geliked door 1 persoon

    1. Bedankt voor je mooie en aardige reactie Jan! Een volgende keer hoef je zeker niet te aarzelen om te reageren hoor, dat vind ik namelijk altijd leuk. Heel veel groetjes terug en hopelijk lees je ook straks graag mee over onze belevenissen in Kazachstan!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s